Oto jest pytanie

Jeśli zawieram w sobie wszystkie grzechy i świętości,

jeśli jestem tak samo zdolny do odczuwania bólu i radości,

jeśli potrafię dać tyle samo bólu, co miłosierdzia,

jeśli tak samo jak płakać, potrafię się cieszyć,

jeśli mogę tak samo zostać oszukanym jak oszukać innych,

jeśli potrafię tak samo zabić jak ożywić,

jeśli potrafię tak samo przegrać jak wygrać,

jeśli potrafię brać przyjemność jak ją dać,

jeśli potrafię być tak samo diabelski jak boski,

jeśli mam w sobie tyle samo nasienia diabła co nasienia boga,

jeśli jestem dla bakterii takim samym wszechświatem jak wszechświat jest dla mnie,

to kim ja, kurwa, jestem?

Reklamy

Zabawa z owocem poznania

Zakazany, lecz nie strzeżony.

Człowiek żyje nieświadomy.

Węża kuszenie.

Boga odrzucone ostrzeżenie.

Kobieta zjadła owoc odważna.

Skuszony został mężczyzna.

Mina jego podniecona i błoga.

Ewa stoi przed nim naga.

Zupełnie bez powodu,

pojawia się uczucie wstydu.

Lecz wstydem nie jest ciała nagość,

a niewiedzy nieświadomość.

Człowiek z ogrodu nieświadomości wygnany,

na samodzielne świadomości budowanie skazany.

Marzy mu się powrót

do raju wrót.

Kapłan chytrością umazany,

człowiek w sidłach jego zniewolony.

Oszust przyjmuje szaty wiary,

niewolnikowi nakłada płaszcz niewiary.

Owoc z drzewa odrzucony,

człowiek został potępiony.

Ibn Arabi, wielki mistyk świat przemierzał.

Prawdy ukrytej w sobie samym szukał.

Boskiej tajemnicy w „Tak” poznanie,

oraz w „Nie” objawienie.

„Pomiędzy Tak i Nie duchy wzlatują nad swoją materię, a głowy oddzielają się od swoich ciał.”

„Tylko ten odrzuca jabłko z drzewa, kto nie wierzy. Ten, kto zjadł jabłko, jest uświęceniem dobrych stacji.”

Troska o życie

Jak długo będę żyć?

Czy to życie będzie szczęśliwe?

A czy nie będzie nudne?

Czy osiągnę wszystko, co chcę?

Jezu, odpowiedz!

„Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie?”

„Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?”

Zabawa w rywalizację

„Wiedzcie, że życie tego świata jest tylko grą, rozrywką. I próżną ozdobą; Jest rywalizacją o sławę; Jest rywalizacją w wielkości majątku i liczbie dzieci. Jest ono podobne do deszczu obfitego: ożywiona roślinność budzi podziw niewiernych, potem ona więdnie i widzisz jak żółknie, następnie obsycha i łamie się. (…) Tymczasem życie tego świata jest tylko złudnym używaniem.” *

Na próżno rywalizuję z innymi.

O krótkotrwały prestiż i sławę.

By być pierwszym, który dotarł na szczyt.

A ze szczytu trzeba kiedyś zejść.

Baw się zatem!

Baw w rywalizację!

Zdobywaj, wyprzedzaj, skacz wyżej!

Złudzenie!

 

* – Koran, Sura Żelazo, werset 20.